перавесці на:

Не першай свежасці - як і кветкі ў яе
руках. У колерах - такое ж хлусня
і тая ж прага будучага. карычневы
вачэй глядзіць у будучыню, дзе
ні ваз, ні размоў пра ваду.
адзін гербарый.

Адсюль - складчатость. Спачатку - рота,
потым - бардовая, з iskroy, тафта,
як заслону, гатовы взвиться
і выявіць механізм хады
у зарослым тупіку лёсу;
збянтэжыць празорцы.

Нага ў панчосе з мокрага шкла
блішчыць, як быццам ўплаў перасекла
Басфор і патрабуе сабе асфальту
Еўропы ці ж, наадварот, –
прастораў Азіі, пустыняў, велікадушнасць
пяскоў, базальту.

Камея ў нізкім дэкальтэ. пад ёй,
камея, - карункі і сума дзён,
не кранутая іх свяцілам,
якая не ведае, што такое - костка,
несобираемая ў жменю;
прастору адбельвальнік.

Што за спіной у ёй, апроч дывана
з кінжаламі? яе ўчора.
дзесяцігоддзе. Думкі аб Пятру,
аб Сідарава, не кажучы
аб Іванаве, Абурае дарма
пяць літраў крыві.

Што перад ёй зараз? Зима. Стамбул.
ўсмешкі консула. настырны гул
базару апоўдні. мінарэты класа
зямля-зямля ці зямля-чалма
(у адваротным выпадку - воблака). маляваць, сурма.
іншая раса.

Плюс гэтая капялюш тыпу лапуха
у правінцыі і колеру моху.
Балбатун з палітрай. крэсла. англічане
такія рабілі перад вайной.
Амур на століку: за ўсё з адной
стралой у калчане.

Нафарбаваным закрытым ротам
твар крычыць, што для яго «потым»
важней, чым «цяпер», тым больш –
«Тады»! Што палатно - сьцежка
патрапіць туды, куды нельга
трапіць інакш.

Так багі рабілі, усяліць то
у расліна, то ў камень: да
Узнікненне чалавека. гэта
імпульс метамарфоза
Сіене і краплаком руж
глядзіць з партрэта,

а не сама яна. яна сама
састарыцца, сыдзе з розуму,
памрэ ад немачы, пад колам, ад кулі.
але там, дзе не патрэбныя цела,
яна застанецца якой была
тады ў Стамбуле.

1993

Самыя чытаныя вершы Бродскага


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар