Piligrimy

Мае мары і пачуцці ў соты раз
ідуць да цябе дарагі пілігрымаў.
У. Шэкспір

міма рысталішчах, кропка,
міма храмаў і бараў,
міма шыкоўных могілак,
міма вялікіх кірмашоў,
свету і гора міма,
міма Мекі і Рыма,
сінім сонцам палимы,
ідуць па зямлі пілігрымы.
калекаў яны, гарбаты,
галодныя, паўапранутых,
вочы ў іх поўныя заходу,
сэрцы іх поўныя світання.
За імі спяваюць пустыні,
ўспыхваюць зарніцы,
зоркі дрыжаць над імі,
і хрыпла крычаць ім птушкі:
што свет застанецца ранейшым,
так, застанецца ранейшым,
асляпляльна снежным
і сумнеўна пяшчотным,
свет застанецца хлусьлівым,
свет застанецца вечным,
можа быць, postizhimыm,
але ўсё-ткі бясконцым.
І, значыць, не будзе толку
ад веры ў сябе ды ў Бога.
... І значыць, засталіся толькі
ілюзія і дарога.
І быць над зямлёй заходаў,
і быць над зямлёй світанак.
Ўгнаіць яе салдатам.
Ўхваліць яе паэтам.

1958

Ацэніце:
( 70 ацэнка, сярэдняя 4.53 ад 5 )
Падзяліцеся з сябрамі:
Іосіф Бродскі
Дадаць каментарый

  1. Сяргей

    жуть

    адказаць
  2. першабытнік

    Бродскі – першы рускі эма!

    адказаць
  3. Валерыя

    Смешна тое, што прапануецца ацаніць верш. Хто мы такія, каб ацэньваць вершы Іосіфа Бродскага?

    адказаць