ноч, апантаная белізной…

ноч, апантаная белізной
скуры. Ад ветранай рэзеды,
змешчаны ў каралеўстве, да разьбяны,
дробна ўздрыгваюць зоркі,
ноч, усімі фібрамі трапечучы
як казурка, туліцца, чорны,
да лямпы, чыя выпукласць гарачая,
хоць абсалютна адключаная.
Спаць. Ва ўсе дваццаць пяць свечак,
здабыча соннай бязглуздзіца,
якая здолела не разгубіць прамянёў,
паламаў аб твае рысы,
ты цьмяна свецішся знутры,
пакуль, вусны прыціснутыя да пляча,
я, дакладна кнігу чытаючы пры
табе, сезам по складам шепчу.

1987

Ацэніце:
( Пакуль ацэнак няма )
Падзяліцеся з сябрамі:
Іосіф Бродскі
Дадаць каментарый