перавесці на:

значыць, і ты заснуў.
Павінна быць, летучы да ручая,
вецер тут прамільгнуў,
задзьмуўшы і тваю свечку.
даведаўшыся, што змоўкла вада,
і зрабіўшы над ёю круг,
зноў ён спяшаецца сюды,
дзе дым абганяе дух.

дазволь жа, старик, і мне,
сярод мёртвых фінскіх тэрас,
зоркам ў маім акне
сказаць, каб іх святло зараз,
які блішчыць окрест,
сышоў бы з пустых алей,
знік бы з гэтых месцаў
і стаў бы ўсяго больш светлым
у кустах, дзе стаіць бландын,
які ловіць твой погляд,
пакуль ты цягнешся адзін
у поцемках… да вялікага… ў шэраг.

30 студзень 1963, Комарово

Самыя чытаныя вершы Бродскага


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар