перавесці на:

У ночы, калі ты глядзіш з акна
і ведаеш, як далёко да вясны,
звыклым абрысы валуна
не бліжэй да прысутнасці хвоі.

З нябачнай усмешкай хітруна
скрозь зубы ты продергиваешь нітка,
каб пальцы (або мускулы твару)
у сваім існаваннем пераканаць.

І сэрца нешта екает ў грудзях,
напалоханае страшнай цішынёй
прасторы, што чарнее наперадзе
не менш, чым змрок за спіной.

1965

Самыя чытаныя вершы Бродскага


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар