перавесці на:

Нарадзіла цябе ў пустыні
я не дарма.
Таму што няма ў памоўцы
у ёй цара.

У ёй шукаць цябе дарма.
У ёй зімой
сцюжы больш, чым прасторы
ў ёй самой.

У адных - цацкі, мячык,
дом высокі.
У цябе для гульняў дзіцячых -
ўвесь пясок.

прывыкай, сынок, да пустыні
як да лёсу.
Дзе б ты ні быў, жыць з гэтага часу
у ёй табе.

Я цябе карміла грудзямі,
А яна
прывучыла погляд да бязлюддзе,
іх поўнае.

Той зорцы - на адлегласці
страшным - у ёй
твайго чала ззянне,
ведаць, добра бачу.

прывыкай, сынок, да пустыні,
пад нагой,
окромя яе, цвярдыні
няма іншай.

У ёй лёс адкрыта погляду.
для вёрсты
у ёй лёгка прызнаеш гару
па крыжа.

ня людскія, ведаць, у ёй сцежкі!
вялікая
і бязлюдная яна, каб
ішлі стагоддзя.

прывыкай, сынок, да пустыні,
як шчапоць
да ветру, адчуваючы, што ты не
толькі плоць.

Прывыкай жыць з гэтай таямніцай:
яны адчуваюць
спатрэбяцца, ведаць, у бязмежнай
пустаце.

Ня хужей яна, чым гэтая:
толькі даўжэй,
і любоў да цябе - прымета
месца ў ёй.

Прывыкай да пустыні, мілы,
і зоркі,
якая льецца святло з такою сілай
у ёй усюды,

быццам лямпу паліць, пра сына
у позні час
успомніўшы, той, хто сам у пустыні
даўжэй нас.

Самыя чытаныя вершы Бродскага


усе вершы (змест па алфавіце)

пакінуць каментар